Ο Γιάννης Μπασιάς διαθέτει 35 χρόνια εμπειρίας στη διεθνή βιομηχανία ενέργειας και υδρογονανθράκων. Από το 2016 έως τον Ιούνιο του 2020, υπηρέτησε το Ελληνικό Δημόσιο ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΔΕΥ (Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων), υπογράφοντας και διαχειριζόμενος τις χερσαίες και υπεράκτιες δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής εταιρειών όπως η Total, η Exxon, η Repsol, η Edison, τα ΕΛΠΕ και η Energean στην Ελλάδα, εποπτεύοντας παράλληλα τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς υπεράκτιας ασφάλειας. Την περίοδο 2018-2020 υπήρξε μέλος της Επιτροπής του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ).
Από το 2021 παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες για την ανάπτυξη τεχνικής βοήθειας στη ΝΑ Μεσόγειο και για τεχνολογίες Δέσμευσης, Χρήσης και Αποθήκευσης Άνθρακα (CCUS) στην Ελλάδα. Το 2020-21 συμμετείχε επίσης στην ανάπτυξη του έργου FSRU-LNG «ARGO» για το Λιμάνι του Βόλου, με προβλεπόμενη ετήσια δυναμικότητα αεριοποίησης 5 Bcm. Επιπλέον, συνδράμει δήμους της Δυτικής Μακεδονίας στο σχέδιο απανθρακοποίησης και στη βιώσιμη ανάπτυξη ενεργειακών και ορυκτών πόρων στο πλαίσιο του Ελληνικού Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης. Έχει σχεδιάσει αρκετούς άξονες για την αποδέσμευση κονδυλίων με σκοπό την υλοποίηση έργων βιομηχανικής ανάπτυξης ΑΠΕ, όπως η εγκατάσταση δικτύων φυσικού αερίου και αντλιών θερμότητας σε ορεινές και ημιορεινές κοινότητες της Δυτικής Μακεδονίας, μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα και υδροπονία, καθώς και δράσεις ηλεκτροκίνησης για τη μεταφορά ηλικιωμένων. Συμμετέχει επίσης σε έργα αντλησιοταμίευσης σε λιγνιτικά λεκανοπέδια, καθώς και στην κατασκευή φραγμάτων για άρδευση και ηλεκτροπαραγωγή.
Από το 2012 έως το 2016, παρείχε συμβουλές σε αρκετές εταιρείες σχετικά με τις γεωλογικές και νομικές πτυχές ανεξερεύνητων λεκανών υδρογονανθράκων σε Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) του Ινδικού Ωκεανού, της Ισημερινής Αμερικής και της Δυτικής Αφρικής. Από το 1991 έως το 2012, ως Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του ομίλου GEOREX, διαχώρισε τα περιουσιακά στοιχεία υδρογονανθράκων από τις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών του ομίλου και ίδρυσε τεχνικές θυγατρικές σε Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Τυνησία και Δημοκρατία του Κονγκό. Διαχειρίστηκε έργα για τις CIS, TOTAL, Elf, SNPC, ESSO και KOSMOS, ενώ μεταξύ 1996 και 2000 διηύθυνε ομάδες αξιολόγησης για την ανάπτυξη έργων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Τέξας και την Κολομβία.
Πριν ενταχθεί στη βιομηχανία πετρελαίου, από το 1985 έως το 1991, ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θαλάσσιας Γεωλογίας του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Παρίσι (με κύρια έρευνα τη γεωλογία του Ινδικού Ωκεανού) και νωρίτερα στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (με ερευνητικό ενδιαφέρον το Προκάμβριο του νότιου Αντι-Άτλαντα). Αποφοίτησε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο Pierre et Marie Curie στο Παρίσι. Υπήρξε υπότροφος του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Παρίσι (1980-1983) και ερευνητής υπότροφος του Ιδρύματος Alexander von Humboldt στο Βερολίνο (1985-1986).
Σήμερα, διδάσκει «Μεταφορά και Αποθήκευση Ενέργειας» στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος (Θεσσαλονίκη) και «Στρατηγικές Ενεργειακού Μείγματος» στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Έχει συγγράψει ή συν-συγγράψει πάνω από 40 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά και βιομηχανικά περιοδικά. Έχει διατελέσει αξιολογητής (reviewer) του προγράμματος ODP Leg 183 για το Οροπέδιο Kerguelen και συνεκδότης (co-editor) 3 εκθέσεων των θαλάσσιων αποστολών TAAF στον Ινδικό Ωκεανό. Επίσης, έχει υπάρξει πρόεδρος και μέλος οργανωτικών επιτροπών σε πληθώρα συνεδρίων (AAPG, EAGE, EMC, OMC κ.ά.) στη ΝΑ Μεσόγειο και την Αφρική. Το 2024 εξέδωσε το βιβλίο «Cause and Effect: Economic Transition and Impacts on the Energy Mix» (Αίτιο και Αποτέλεσμα: Οικονομική Μετάβαση και Επιπτώσεις στο Ενεργειακό Μείγμα), το οποίο εξετάζει τις οικονομικές και ενεργειακές αλλαγές στη σύγχρονη εποχή.
